Tajemniczy dwór. La Grande Bretèche

Tajemniczy dwór. La Grande Bretèche

Kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Armoryka
Liczba stron: 46
Rozmiar 0,8 MB
Data premiery: 2014-04-25
Tytuł: Tajemniczy dwór. La Grande Bretèche
Autor: De Balzac Honore
Tłumacz: Boy-Żeleński Tadeusz
Wydawnictwo: Armoryka
Język wydania: polski, francuski
Język oryginału: francuski
Liczba stron: 46
Data premiery: 2014-04-25
Rok wydania: 2014
Format: EPUB
Liczba urządzeń: bez ograniczeń
Drukowanie: bez ograniczeń
Kopiowanie: bez ograniczeń
Indeks: 14867675

La grande bretèche. Podobnie wyglądają szpalery. Version bilingue: polonaise et française. honoré de balzac: tajemniczy dwór. Trzymająca w napięciu opowieść genialnego francuskiego autora. Les plantes que nous appelons mauvaises décorent de leur belle végétation le talus de la rive. Les arbres fruitiers, négligés depuis dix ans, ne produisent plus de récolte, et leurs rejetons forment des taillis. Z góry, na której sterczą ruiny starego zamku książąt vendôme, jedynego miejsca, skąd oko może jeszcze zajrzeć w tę posiadłość, widzi się, że w epoce — którą trudno jest oznaczyć — zakątek ów tworzył mały raik jakiegoś posiadacza zajętego różami, tulipanami, ogrodnika, ale zwłaszcza lubującego się w owocach. Du haut de la montagne sur laquelle pendent les ruines du vieux château des ducs de vendôme, le seul endroit d’où l’œil puisse plonger sur cet enclos, on se dit que, dans un temps qu’il est difficile de déterminer, ce coin de terre fit les délices de quelque gentilhomme occupé de roses, de tulipiers, d’horticulture en un mot, mais surtout gourmand de bons fruits. Les espaliers ressemblent à des charmilles. Z ruin tego ogrodu, którego już nie ma, odgaduje się leniwe rozkosze prowincji, tak jak zgaduje się życie poczciwego kupca czytając napis na jego grobie.jakby dla dopełnienia smutnych i cichych myśli, które ogarniają duszę, na jednej ze ścian znajduje się kompas ozdobiony tym zbożnym napisem: «ultima cogita». Bujne chwasty stroją wody. Książka w dwóch wersjach językowych: polskiej i francuskiej. On aperçoit une tonnelle, ou plutôt les débris d’une tonnelle sous laquelle est encore une table que le temps n’a pas entièrement dévorée. Przy domu jest ogród dochodzący do rzeki, w którym dawne szpalery rosną obecnie dziko. Widać też altankę, a raczej jej szczątki, a wśród nich stół, któremu czas nie dał jeszcze rady. Pour compléter les idées tristes et douces qui saisissent l’âme, un des murs offre un cadran solaire orné de cette inscription bourgeoisement chrétienne: ultimam cogita!” . Fragment:„o jakie sto kroków od vendôme, nad brzegami rzeki loir — rzekł — znajduje się stary, ciemny dom z wysokim dachem, a tak zupełnie samotny, że nie ma w pobliżu ani cuchnącej garbarni, ani lichej oberży, jaką widuje się prawie pod każdym miasteczkiem. Tajemniczy dwór. La Grande Bretèche Pdf. Ścieżki, niegdyś gracowane, zarosły zielskiem; po prawdzie nie ma już ani śladu ścieżek. Drzewa owocowe, zaniedbane od dziesięciu lat, przestały dawać owoce, a dziczki ich tworzą zarośla. Dach na tym domu jest straszliwie pozapadany, żaluzje zawsze spuszczone, balkony pokryte gniazdami jaskółek, drzwi stale zamknięte. Głuchą ciszę, która tam panuje, mącą jedynie ptaki, koty, kuny, szczury i myszy, mogące tam swobodnie uganiać, bić się, zjadać się wzajem. Devant ce logis est un jardin donnant sur la rivière, et où les buis, autrefois ras qui dessinaient les allées, croissent maintenant à leur fantaisie. Księżyc, słońce, zima, lato, śnieg wyżłobiły drzewo, spaczyły deski, zżarły malowania. Tajemniczy dwór. La Grande Bretèche Ebook. A l’aspect de ce jardin qui n’est plus, les joies négatives de la vie paisible dont on jouit en province se devinent, comme on devine l’existence d’un bon négociant en lisant l’épitaphe de sa tombe. Wierzby, kąpiące się korzeniami w rzece, wyrosły szybko niby żywopłot i zasłaniają prawie zupełnie dom. Niewidzialna ręka wypisała wszędzie to słowo: «tajemnica».”„à une centaine de pas environ de vendôme, sur les bords du loir, dit-il, il se trouve une vieille maison brune, surmontée de toits très élevés, et si complètement isolée qu’il n’existe à l’entour ni tannerie puante ni méchante auberge, comme vous en voyez aux abords de presque toutes les petites villes. Bujna trawa znaczy zielonymi liniami szczeliny w kamiennych schodach, żelazne poręcze pordzewiały. Les sentiers, sablés jadis, sont remplis de pourpier; mais, ai vrai dire, il n’y a plus trace de sentier. Quelques saules, nés dans le loir, ont rapidement poussé comme la haie de clôture, et cachent à demi la maison.

Komentarze

Zostaw komentarz